De zomer ligt inmiddels alweer ver achter ons en ik moest echt even nadenken wanneer ik voor het laatst recreatief bloot ben geweest. Dit moet oktober zijn geweest, een dagje sauna op de verjaardag van mijn vriend. Een traditie die we al jaren in stand houden. In januari ben ik aan de beurt. Nog even kijken welke sauna het gaat worden, maar dát we gaan staat vast. Tenminste als oma wil oppassen, maar dat komt vast goed.

De afgelopen maanden ben ik bezig geweest met foto’s te sorteren voor het eerste fotoboek van ons dochtertje. Een keuze maken uit de honderden foto’s is al een behoorlijke uitdaging, maar de keuze maken met wat ik laat zien qua ‘blootheid’, houdt mij net wat meer bezig.  Ik ben blij met en trots op de foto’s die gemaakt zijn tijdens de bevalling, maar plak ik die ook in haar boek?

Voor mij tijdens de bevalling namelijk geen chic bevaljurkje of ander strategisch geplaatste bedekking. Ik wilde mij zo comfortabel mogelijk voelen, en dat was toch echt volledig bloot. Dat ze uiteindelijk ter wereld kwam met een spoedkeizersnede, en een papieren operatieschort alles behalve comfortabel is vergeten we voor het gemak maar even…

Terug naar de ’toen het nog leuk was’ blote bevallingsfoto’s. Want als ik deze foto’s erbij doe, voel ik mij er dan nog wel prettig bij om het fotoboek aan iedereen laten zien? En wat als ze zelf later haar babyfoto’s aan iemand wil laten zien? Zou dit haar tegenhouden?

In mijn eigen babyboek staan op de eerste bladzijden foto’s van mijn bevallende moeder, naakt. Ik vind ze prachtig! Maar vond ik dat ook toen ik zelf een kind was, puber? Ik weet het eigenlijk niet meer.